menu

TARCZYCA.

NADCZYNNOŚĆ TARCZYCY

Nadczynność tarczycy (lub tarczyca nadczynna) to stan, w którym tarczyca wytwarza i uwalnia zbyt dużo hormonów do krwiobiegu, przyspieszając metabolizm organizmu1. Nadczynność tarczycy jest zaburzeniem częściej występującym rodzinnie, zwłaszcza u młodych kobiet1. Przyczyny tego zaburzenia są niestety nadal mało znane1.

Jeśli chorujesz na nadczynność tarczycy, prawdopodobnie zauważysz u siebie spadek masy ciała, nawet jeśli jesz normalnie lub więcej niż dotychczas1. Możesz również odczuwać szybsze bicie serca1.

Najważniejsze objawy nadczynności tarczycy

Sprawdź, czy nie występują u ciebie następujące objawy1,2:

  • szybka praca serca (często powyżej 100 uderzeń na minutę),
  • nerwowość i (lub) rozdrażnienie,
  • utrata masy ciała bez zmian w diecie,
  • duże, wystające gałki oczne (typowe dla choroby Gravesa i Basedowa),
  • osłabienie mięśni, szczególnie ramion i ud,
  • wzmożona potliwość,
  • przyspieszona praca jelit,
  • skąpe lub rzadsze miesiączki,
  • drżenie rąk,
  • cienkie, łamliwe włosy,
  • gładka i cienka skóra.

Ważne jest, aby nie pozostawiać objawów nadczynności tarczycy bez leczenia, ponieważ może to prowadzić do rozwoju poważnych powikłań. Ponadto nadczynność tarczycy zwiększa ryzyko osteoporozy (utrata masy kostnej) i złamań kości, które u kobiet po menopauzie jest jeszcze większe4.

Na podstawie samych objawów nie można stwierdzić, czy chorujesz na nadczynność tarczycy; do postawienia rozpoznania konieczne są jeszcze badania fizykalne i badania krwi.

Kto jest w grupie ryzyka?

  • kobiety6,
  • osoby starsze6,
  • osoby, które w rodzinie mają krewnych z chorobami autoimmunologicznymi6,
  • osoby z chorobami autoimmunologicznymi jak cukrzyca typu 16,
  • osoby z problemami z tarczycą w wywiadzie jak wole6,
  • pacjenci po przebytym leczeniu operacyjnym tarczycy6.

Diagnostyka zaburzeń czynności tarczycy

Lekarz może potwierdzić zaburzenia czynności tarczycy na podstawie wyniku prostego badania krwi obejmującego oznaczenie stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) oraz hormonów tarczycy [T3, T4].

Jeśli uważasz, że możesz mieć problemy z tarczycą, porozmawiaj o tym ze swoim lekarzem. Dla ułatwienia możesz pobrać dzienniczek dobrego samopoczucia, który pomoże ci kontrolować objawy, których doświadczasz lub wynpelnijj nasz krótki test sprawdzający objawy choroby.

Jak leczy się nadczynność tarczycy?

Lekarz, w zależności od rodzaju nadczynności tarczycy, twojego wieku i stanu zdrowia oraz stopnia nadczynności, wybierze najodpowiedniejszą dla siebie opcję leczenia.

Leki przeciwtarczycowe hamują produkcję nowych hormonów przez tarczycę1. Ewentualnie tkankę tarczycy można zniszczyć, stosując radiojod lub też operacyjnie usunąć fragment lub cały gruczoł1. Rozwijająca się po leczeniu niedoczynność tarczycy jest następnie leczona farmakologicznie1,7.

Jak hormony tarczycowe wpływają na serce?

Serce to główny cel działania hormonów tarczycy. Narząd ten zareaguje na dowolną zmianę stężeń hormonów tarczycy.

Zbyt duża ilość hormonów wynikająca z nadmiernego pobudzenia tarczycy (nadczynność) może powodować8:

  • przyspieszenie i wzmocnienie częstości pracy serca, co z kolei potencjalnie prowadzi do wystąpienia kołatania serca i migotania przedsionków (nieregularne bicie serca),
  • wzrost ciśnienia tętniczego krwi.

Bez leczenia niedostatecznie lub nadmiernie aktywna tarczyca może nasilać lub przyspieszać rozwój istniejącej choroby serca albo prowadzić do powstania nowych zaburzeń.

Łagodna nadczynność tarczycy niekorzystnie wpływa na serce u osób starszych

Łagodną nadczynność tarczycy obserwuje się u 0,7–12,4% osób w populacji9. Pacjentów z nadczynną tarczycą można podzielić na dwie grupy osób: z niskimi, ale wykrywalnymi stężeniami TSH i z niewykrywalnymi stężeniami TSH10. Pacjenci z niewykrywalnym TSH mają większe ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych jak migotanie przedsionków, które jest zaburzeniem rytmu serca powodującym nieprawidłowe krążenie krwi. Powikłanie to najczęściej obserwuje się u osób starszych z wcześniej występującą chorobą serca, u których rozpoznanie zaburzeń tarczycy jest zbyt późne9.

Wytyczne amerykańskie zalecają leczenie pacjentów w wieku powyżej 60 lat z niewykrywalnymi stężeniami TSH10. Z kolei u młodszych pacjentów bez objawów dokładna obserwacja stanu zdrowia wydaje się być wystarczająca10.

PIŚMIENNICTWO

PL-NONT-00093

Data opracowania: Maj 2026 r.

Ta witryna jest zarejestrowana na wpml.org jako witryna deweloperska. Przełącz na klucz witryny produkcyjnej, aby remove this banner.