menu

TARCZYCA.

CHOROBA GRAVESA i BASEDOVA

Podobnie jak zapalenie tarczycy Hashimoto, choroba Gravesa i Basedowa ma podłoże autoimmunologiczne i prowadzi do rozwoju nadczynności narządu1. U około 25–40% pacjentów z chorobą Gravesa i Basedowa stwierdza się oznaki klinicznie znaczącej oftalmopatii Gravesa (zapalenie i wytrzeszcz gałek ocznych)3. Chorobę Gravesa i Basedowa z towarzyszącą, umiarkowaną/ciężką oftalmopatią obserwuje się jednak u mniej niż 5% pacjentów2.

Kto jest w grupie ryzyka rozwoju choroby Gravesa i Basedowa?

Najbardziej narażone na rozwój choroby są kobiety w wieku poniżej 40 lat3. Również palacze tytoniu mają większe prawdopodobieństwo rozwoju tego schorzenia oraz problemów z oczami w porównaniu z osobami, które nie palą.

Objawy choroby Gravesa i Basedowa

Przez długi czas choroba może pozostać nierozpoznana. Do objawów choroby należą1,4:

  • szybka praca serca,
  • nerwowość i (lub) rozdrażnienie,
  • lęk,
  • trudności ze snem,
  • utrata masy ciała bez zmian w diecie,
  • osłabienie mięśni, szczególnie ramion i ud,
  • wzmożona potliwość,
  • przyspieszona praca jelit,
  • skąpe lub rzadsze miesiączki,
  • drżenie rąk,
  • ścieńczenie skóry,   
  • cienkie, łamliwe włosy.

Do objawów oftalmopatii Gravesa należą1:

  • zaczerwienione gałki oczne lub z cechami zapalenia,
  • obrzęk tkanek wokół oczu,
  • wytrzeszcz gałek ocznych,
  • pogorszenie lub podwójne widzenie (bardzo rzadko).

Diagnostyka choroby Gravesa i Basedowa

Lekarz nie może rozpoznać choroby Gravesa i Basedowa wyłącznie na podstawie objawów. Do postawienia jednoznacznego rozpoznania należy wykonać badanie fizykalne i badania krwi1. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się niskie stężenia TSH i podwyższone stężenia wolnej tyroksyny5. W celu określenia stopnia nadczynności tarczycy należy również oznaczyć stężenie trijodotyroniny (T3). Chorobę Gravesa i Basedowa można rozpoznać u osoby z nadczynnością tarczycy, powiększonym gruczołem tarczowym i współistniejącymi problemami ze wzrokiem5.

Leczenie choroby Gravesa i Basedowa

Lekarz omówi z pacjentem najlepsze możliwe opcje leczenia, które zahamują nadmierne wytwarzanie hormonów tarczycowych.

  • Leki przeciwtarczycowe pomagają kontrolować nadczynność tarczycy, blokując syntezę hormonów w komórkach gruczołu tarczowego. Leczenie należy stosować przez co najmniej 6 miesięcy do 2 lat5. U niewielkiej liczby pacjentów choroba może całkowicie ustąpić5.
  • Zniszczenie tkanki tarczycowej radiojodem to inna opcja leczenia, której efekty zazwyczaj są widoczne po 6–18 tygodniach od zastosowania5.
  • Trzecią opcją postępowania jest operacyjne usunięcie fragmentu lub całego narządu5.

Dwie ostatnie metody leczenia mogą w obserwacji odległej prowadzić do rozwoju niedoczynności tarczycy5. Tym samym w celu normalizacji stężeń hormonów tarczycowych pacjenci muszą przyjmować właściwą suplementację1. Jeśli w związku z chorobą Gravesa i Basedowa pacjent odczuwa uciążliwe objawy (jak szybka praca serca, lęk, nietolerancja ciepła i drżenie rąk), lekarz może tymczasowo zalecić leczenie beta-adrenolitykami, które po krótkim czasie sprawią, że chory poczuje się lepiej4,5. Ponadto regularne kontrole gwarantują długotrwały sukces leczenia1.

Przydatne strony www

 http://www.thyroid.org

Informacje dla pacjentów na temat zdrowia tarczycy opublikowane przez Amerykańskie Towarzystwo Tyreologiczne.

www.thyroid-fed.org

Informacje dla pacjentów opublikowane przez Thyroid Federation International.

www.merckserono.de

Therapiegebiete/Endokrinologische Erkrankungen/Schilddrüse/Broschüren „Ihr Hashimoto Ratgeber“ und „Ihr Basedow Ratgeber“

PIŚMIENNICTWO

PL-NONT-00093

Data opracowania: Maj 2026 r.

Ta witryna jest zarejestrowana na wpml.org jako witryna deweloperska. Przełącz na klucz witryny produkcyjnej, aby remove this banner.